குழந்தை

{ இது என் முதல் குட்டி கதை -- வேதை ஜீவகன் }

"அருண்..ண்  இங்கே பாருங்க உங்க குழந்தையை  " ....அருந்தா கத்தினால். அருணுக்கு புரிந்துவிட்டது ..குழந்தை தப்பு செய்துவிட்டது என்று. ( தப்பு செய்தால் அது  அருண் குழந்தை. சரியாக  செய்தால் அது   அருந்தா குழந்தை ).

அருந்தா தொடர்ந்தாள்.."இங்க வந்து  பாருங்கோ. சுவரு முழுக்க கலர் பென்சில்ல கிறுக்கி இருக்க ". சரி விடு குழந்தைன அப்படி இப்படி தான் இருக்கும் ..இது அருண். சரி சரி ஓனரிடம் நான் சொல்லிகிறேன் ..என்றான்.  "அந்த  சேட்டு (ஓனர்) இது ஒரு காரணமா வச்சி  அட்வான்ஸ் பணத்தில் பத்தாயீரம்  கழிச்சிடுவார்".. என்றாள். இந்த கலவரத்துக்கு இடையில் வீட்டுக்கு வெளியே மேளம் , தாளம்  , தப்பாட்டம் விண்ணை கிழித்துகிட்டு  இருந்தது .

உடனே அருண் வீட்டின் வாசல் கதவை திறந்தான். மேள தாள கும்பல் நின்றார்கள்.  குழந்தையை கூப்பிடுங்கோ சார்..என்றான் ஒருவன். அருணுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. அதற்குள் அருந்தாவும்,  குழந்தை ஹர்சு வாசலுக்கு வந்தார்கள். இந்தமா மாலைய  போட்டுக்கோன்னு குழந்தைக்கு  மாலைய போட்டுவிட்டான்... ஒருவன். மூவருக்கும் ஒன்றும் புரியலில்லை. சுவத்தில கலர் பென்சில கிறுக்கினதுக்கு மாலையா ? என்றாள் அருந்தா.

"யோவ் " ...பக்கத்துவிட்டு மாடியில் இருந்து ஒரு பெரியவர். " என் பேத்திக்கு தான் முனிஸ்வரன் கோவில முதல் மொட்டை.. இங்கே வாங்கையா ..வேன் பத்து  நிமிஷத்துல வந்துடும் ..போய் ஏரிகிங்கோ".

அட்வான்ஸ் வாங்கும்போது பணம் எவ்வளவுன்னு எண்ணி பார்கிறாங்க  ..அட்ரஸ்ச பார்க்க மாட்டாங்க   என்று முனுமுனுத்தார் பெரியவர் .

-- முற்றும்--